zondag, mei 09, 2004
Recensie 8 Uur Journaal, zaterdag 8 mei 2004:
Na de goede uitzending van gisteren gaat het Journaal vandaag helemaal de mist in en scoort weer een dikke onvoldoende.
1. Is Nederland veiliger geworden? Dat is althans de conclusie van het AD, op basis van cijfers aangeleverd door de 25 politiekorpsen, die door het Journaal kritiekloos wordt herhaald. Het enige wat die cijfers echter laten zien is dat het aantal giften voor sommige misdrijven in 2003 ten opzichte van 2002 zijn gedaald. Maar op die conclusies valt nogal wat af te dingen.
Om te beginnen kan iedere statisticus je uitleggen dat cijfers van het ene jaar ten opzichte van het andere niet zo veel zeggen. Ten opzichte van 2002 zijn er in 2003 minder aangiften gedaan. Nou en? Maar hoe verhoudt 2003 zich tot 2001, of 2000, of 1999? Wat is de trendlijn? Is Nederland anno 2003 veiliger dan Nederland anno 1990 of 1980 of 1970 of 1960?
Ten tweede: deze cijfers betreffen aangiften. Maar het aantal aangiften wil nog niets zeggen over de mate van misdaad, vooral niet als mensen het nut van aangifte doen steeds minder inzien. Er is zeker anecdotisch materiaal voorhanden dat minder mensen aangifte doen, omdat ze geen enkel vertrouwen hebben in het politie-apparaat, of omdat ze geen zin hebben bedreigd te worden. Daar had het Journaal best iets over mogen zeggen.
Ten derde: de cijfers zijn nogal kwestieus gepresenteerd. Op de website van het AD kan je niet in een oogopslag de cijfers van 2003 met die van 2002 vergelijken. Elders op internet vond ik de volgende veelzeggende getallen. In 2003 zijn in Nederland volgens het AD 217 gevallen van moord- en doodslag gepleegd. Maar vorig jaar kwam het AD maar uit op 179 gevallen, een spectaculaire stijging van meer dan 20%. En volgens het weekblad Elsevier waren er vorig jaar zelfs 233 gevallen van moord- of doodslag (en een website die de krantenberichten heeft geturfd kwam op 251 gevallen uit). Het Journaal had dus beter kunnen openen met: Moord- en doodslag spectaculair gestegen in 2003--onderzoekers oneens over werkelijke aantallen.
En waarom werd de politieke kleur van Marianne v.d. Anker (Leefbaar Rotterdam), veiligheidswethouder te Rotterdam niet vermeld?
2. De reportage over gevangenissen in Nederland was pure propaganda. De verslaggever wilde het "misverstand" wegnemen dat het luxe is om te verblijven in een Nederlandse cel. Minister Donner werd uitgebreid aan het woord gelaten om dat "sprookje" uit de wereld te helpen. Maar de reportage liet helemaal niets objectiefs zien waaruit dat zou blijken behalve de mening van wat toevallige bezoekers. Geen rapport, geen wetenschappelijk onderzoek, geen enquête, geen internationaal vergelijkingsmateriaal, niets.
3. Ook het Palestijns-Israëlische probleem blijft moeilijk voor het Journaal. Arafat mag klagen dat "onze zelfstandige staat had er al in 1999 moeten zijn"; het Journaal vermeldt niet dat dezelfde Arafat in 1999 een aanbod van 99% van de Westelijke Jordaanoever en 100% van de Gazastrook afsloeg. Tevens komt de Palestijnse neppremier aan het woord, maar van Israëlische zijde krijgt niemand de kans het tegenverhaal te vertellen. Ook doet de redactie alsof de Israëliërs en de Palestijnen in gelijke mate schuldig zijn aan het niet nakomen van de verplichtingen van de roadmap. Het Journaal vergeet te zeggen dat die niet nagekomen verplichtingen voor de Palestijnen het ontmantelen van hun terroristische activiteiten betreft.
4. In de sprookjeswereld van het NOS Journaal krijgt de VN "eerherstel" als Kofi Annan, de persoonlijke vriend van Beatrix, in absentia een Nederlandse prijs krijg uitgereikt (de Four Freedom Awards). Maar geen woord over het 'oil-for-food' corruptieschandaal dat de VN recent heeft getroffen. Bij dat schandaal zou trouwens ook een Nederlands bedrijf betrokken zijn, een zekere Saybolt International B.V. te Rotterdam. Er is door de Amerikaanse media onder meer hier en hier en hier al over bericht. Ik zie vol spanning uit naar een reportage van het Journaal over dit corruptieschandaal....
PS: Lieve Sacha, epilepsie wordt uitgesproken als epilepSIE niet epiLEPsie.
Na de goede uitzending van gisteren gaat het Journaal vandaag helemaal de mist in en scoort weer een dikke onvoldoende.
1. Is Nederland veiliger geworden? Dat is althans de conclusie van het AD, op basis van cijfers aangeleverd door de 25 politiekorpsen, die door het Journaal kritiekloos wordt herhaald. Het enige wat die cijfers echter laten zien is dat het aantal giften voor sommige misdrijven in 2003 ten opzichte van 2002 zijn gedaald. Maar op die conclusies valt nogal wat af te dingen.
Om te beginnen kan iedere statisticus je uitleggen dat cijfers van het ene jaar ten opzichte van het andere niet zo veel zeggen. Ten opzichte van 2002 zijn er in 2003 minder aangiften gedaan. Nou en? Maar hoe verhoudt 2003 zich tot 2001, of 2000, of 1999? Wat is de trendlijn? Is Nederland anno 2003 veiliger dan Nederland anno 1990 of 1980 of 1970 of 1960?
Ten tweede: deze cijfers betreffen aangiften. Maar het aantal aangiften wil nog niets zeggen over de mate van misdaad, vooral niet als mensen het nut van aangifte doen steeds minder inzien. Er is zeker anecdotisch materiaal voorhanden dat minder mensen aangifte doen, omdat ze geen enkel vertrouwen hebben in het politie-apparaat, of omdat ze geen zin hebben bedreigd te worden. Daar had het Journaal best iets over mogen zeggen.
Ten derde: de cijfers zijn nogal kwestieus gepresenteerd. Op de website van het AD kan je niet in een oogopslag de cijfers van 2003 met die van 2002 vergelijken. Elders op internet vond ik de volgende veelzeggende getallen. In 2003 zijn in Nederland volgens het AD 217 gevallen van moord- en doodslag gepleegd. Maar vorig jaar kwam het AD maar uit op 179 gevallen, een spectaculaire stijging van meer dan 20%. En volgens het weekblad Elsevier waren er vorig jaar zelfs 233 gevallen van moord- of doodslag (en een website die de krantenberichten heeft geturfd kwam op 251 gevallen uit). Het Journaal had dus beter kunnen openen met: Moord- en doodslag spectaculair gestegen in 2003--onderzoekers oneens over werkelijke aantallen.
En waarom werd de politieke kleur van Marianne v.d. Anker (Leefbaar Rotterdam), veiligheidswethouder te Rotterdam niet vermeld?
2. De reportage over gevangenissen in Nederland was pure propaganda. De verslaggever wilde het "misverstand" wegnemen dat het luxe is om te verblijven in een Nederlandse cel. Minister Donner werd uitgebreid aan het woord gelaten om dat "sprookje" uit de wereld te helpen. Maar de reportage liet helemaal niets objectiefs zien waaruit dat zou blijken behalve de mening van wat toevallige bezoekers. Geen rapport, geen wetenschappelijk onderzoek, geen enquête, geen internationaal vergelijkingsmateriaal, niets.
3. Ook het Palestijns-Israëlische probleem blijft moeilijk voor het Journaal. Arafat mag klagen dat "onze zelfstandige staat had er al in 1999 moeten zijn"; het Journaal vermeldt niet dat dezelfde Arafat in 1999 een aanbod van 99% van de Westelijke Jordaanoever en 100% van de Gazastrook afsloeg. Tevens komt de Palestijnse neppremier aan het woord, maar van Israëlische zijde krijgt niemand de kans het tegenverhaal te vertellen. Ook doet de redactie alsof de Israëliërs en de Palestijnen in gelijke mate schuldig zijn aan het niet nakomen van de verplichtingen van de roadmap. Het Journaal vergeet te zeggen dat die niet nagekomen verplichtingen voor de Palestijnen het ontmantelen van hun terroristische activiteiten betreft.
4. In de sprookjeswereld van het NOS Journaal krijgt de VN "eerherstel" als Kofi Annan, de persoonlijke vriend van Beatrix, in absentia een Nederlandse prijs krijg uitgereikt (de Four Freedom Awards). Maar geen woord over het 'oil-for-food' corruptieschandaal dat de VN recent heeft getroffen. Bij dat schandaal zou trouwens ook een Nederlands bedrijf betrokken zijn, een zekere Saybolt International B.V. te Rotterdam. Er is door de Amerikaanse media onder meer hier en hier en hier al over bericht. Ik zie vol spanning uit naar een reportage van het Journaal over dit corruptieschandaal....
PS: Lieve Sacha, epilepsie wordt uitgesproken als epilepSIE niet epiLEPsie.
