woensdag, mei 05, 2004
Recensie 8 Uur Journaal, woensdag 5 mei 2004:
Een saai journaal vol met softe onderwerpen. De openingsdocumentaire over Bevrijdingsdag (onder het collectivistische motto "Kiezen en delen") doet het ergste vermoeden voor de toekomst van Nederland.
Voor de rest valt er weinig op te merken, behalve natuurlijk over het Berlusconi-item. Vanwege de Europese uitbreiding reist het NOS door Europa, maar wat de persvrijheid in Italïe te maken heeft met de uitbreiding blijft een raadsel. Een eloquente linkse advocaat krijgt uitgebreid de ruimte om Berlusconi te bekritiseren, om Berlusconi te verdedigen is een aanmerkelijk minder vlotte Forza Italia-fonctionaire gevonden die een stuk minder aan het woord komt. Het is overigens opvallend om je te realiseren dat het Europees Parlement wellicht niet de eerstaangewezene is om een land op democratische tekorten te wijzen (ooit van democratic deficit gehoord?). De argumenten die tegen Italië onder Berlusconi worden ingebracht zou je ten slotte ook op Nederland kunnen betrekken, waar een door PvdA'ers gedomineerde instelling, de Stichting Democratie en Media, een disproportionele invloed uitoefent op de krantenindustrie, en een actief PvdA-lid één van de rechters in de zaak tegen Volkert van der Graaf mocht zijn. Maar goed, aan dit soort zaken zal het Journaal wel nooit aandacht besteden.
Een saai journaal vol met softe onderwerpen. De openingsdocumentaire over Bevrijdingsdag (onder het collectivistische motto "Kiezen en delen") doet het ergste vermoeden voor de toekomst van Nederland.
Voor de rest valt er weinig op te merken, behalve natuurlijk over het Berlusconi-item. Vanwege de Europese uitbreiding reist het NOS door Europa, maar wat de persvrijheid in Italïe te maken heeft met de uitbreiding blijft een raadsel. Een eloquente linkse advocaat krijgt uitgebreid de ruimte om Berlusconi te bekritiseren, om Berlusconi te verdedigen is een aanmerkelijk minder vlotte Forza Italia-fonctionaire gevonden die een stuk minder aan het woord komt. Het is overigens opvallend om je te realiseren dat het Europees Parlement wellicht niet de eerstaangewezene is om een land op democratische tekorten te wijzen (ooit van democratic deficit gehoord?). De argumenten die tegen Italië onder Berlusconi worden ingebracht zou je ten slotte ook op Nederland kunnen betrekken, waar een door PvdA'ers gedomineerde instelling, de Stichting Democratie en Media, een disproportionele invloed uitoefent op de krantenindustrie, en een actief PvdA-lid één van de rechters in de zaak tegen Volkert van der Graaf mocht zijn. Maar goed, aan dit soort zaken zal het Journaal wel nooit aandacht besteden.
