woensdag, mei 12, 2004

Het ideale Journaal: een tussenbalans

Diverse lezers hebben opmerkingen gemaakt over mijn doelen. Ik zal het nogmaals kort samenvatten. Deze post dient tevens als een soort "tussenbalans." Mijn ideaal is niet een "rechts" journaal of een "S. Hooft-Journaal", maar een journaal dat ik "objectief" heb genoemd, maar wat je volgens Hans Laroes beter "vakkundig, integer, onbevangen en onafhankelijk" kan noemen. Wat mij betreft slaagt het Journaal niet voor dit examen.

Ik was vroeger een dagelijks kijker van het (8 Uur) Journaal. In het midden van de jaren negentig ben ik daarmee gestopt. Ik vond het Journaal kwalitatief slecht en politiek gekleurd. Vooral sinds het internet zijn er veel betere nieuwsbronnen handig beschikbaar. Het oorspronkelijke doel van dit blog was om voor mezelf te bezien in hoeverre mijn vooroordeel tegen het Journaal nog steeds klopt (mede naar aanleiding van de kritiek van o.m. Henry Sturman in HP/De Tijd). Na een paar uitzendingen was mij duidelijk dat het Journaal weinig is veranderd. Het doel van mijn blog is vervolgens enigszins bijgesteld: ik probeer nu dagelijks het Journaal kritisch te recenseren, om de redactie van het Journaal tot verandering te dwingen of althans geïnteresseerden gedocumenteerd te laten zien wat je in negatieve zin kan opmerken over het Journaal.

Het Journaal soupeert jaarlijks tientallen miljoenen euro's aan belastinggeld. Daarnaast heeft het een belangrijk podium als neutrale verzorger van het nieuws op de publieke omroep. Die positie dwingt tot transparentie en het afleggen van verantwoordelijkheid aan de kijker, de belastingbetaler, en de burger.

Als ik mijn kritiekpunten moet samenvatten zou ik in ieder geval het volgende willen zeggen:

1. Het Journaal is kwalitatief weinig indrukwekkend. Het Journaal brengt slechts bij hoge uitzonderingen primeurs; maakt te veel feitelijke fouten; heeft een ongezond groot aantal zwakke presentatoren, correspondenten en verslaggevers; en is weinig creatief, fris, en vernieuwend.

2. De politieke opvattingen van de makers van het Journaal kleuren de verslaggeving.

3. Die politieke opvattingen moeten bovendien zonder uitzondering links van het centrum worden gesitueerd (van rechtse vooroordelen heb ik althans nog niets gemerkt), dus in die politieke kleuring is er niet eens sprake van pluriformiteit.

4. De nieuwsanalyses van het Journaal zijn niet alleen te vaak te politiek gekleurd, maar vaak ook onvoldoende kritisch en/of diepgravend. Het Journaal faalt m.i. in zijn taak om op hoogstaand niveau de kijker te informeren en aldus te verheffen.

5. Naar mijn smaak is er veel mis met de nieuwsselectie. Te veel softe onderwerpen, die in andere programma's thuishoren. Belangrijke nieuwsfeiten worden gemist of te kort belicht. (Ik besef dat dit onderdeel meer dan de eerste vier punten een kwestie van smaak, of zo u wil, journalistiek oordeel, is.)

Een ideaal Journaal informeert de kijkers op een evenwichtige, consistent vakkundige wijze. Het is politiek neutraal. Het beseft dat het onprofessioneel is wanneer de makers hun politieke voorkeuren laten blijken.

Als ik Hans Laroes (hoofdredacteur van het Journaal) was zou ik me schamen voor het product waar mijn handtekening onder staat. En niet alleen dat: ik zou me ernstig zorgen maken over het draagvlak voor de financiering van mijn programma.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?