maandag, april 26, 2004
Recensie 8 Uur Journaal, zaterdag 24 april 2004:
Een van de redenen dat ik enige tijd geleden gestopt was met het kijken naar het NOS Journaal was de lage kwaliteit. Het kost meer dan twintig minuten van je leven, maar meestal bleef ik met een nogal leeg gevoel achter. Reportages zonder nieuwswaarde, oninteressant geneuzel. Dan kan ik liever twintig minuten de Washington Post lezen of de Daily Telegraph of het ARD-nieuws bekijken.
De uitzending van vandaag was wat mij betreft een klassieker in dit genre.
1. Allereerst weer zo'n ellenlange propagandafilm voor de Koninklijke Familie. Ik ben republikein: van mij mag je die hele poppekast afschaffen, maar goed vanuit journalistiek oogpunt begrijp ik best dat het Koninklijk Huis een belangrijk item is. Maar let op: dat geldt voor het HUIS, niet voor de Familie. Het Huis is een openbare aangelegenheid, van groot belang voor dit land. Maar Johan Friso en mejuffrouw Wisse Smit hebben de minister-president voorgelogen en wel op zodanig ernstige wijze dat er geen toestemming werd verleend en hij dus geen deel meer uitmaakt van het Huis. Me dunkt dat dit hele item dus in 10 seconden in 'Nieuws in het Kort' afgedaan had mogen worden. (en dan had je best mogen vermelden dat deze privé-aangelegenheid de burgers van Delft 10.000 euro kostte).
Maar nee, we worden getrakteerd op een slaapverwekkend en langdradig item. Het Journaal vond het ook nog nodig om de woorden van de burgemeester aan te halen dat het paar slachtoffer is geworden van een "mediajacht" en van de dominee zelfs dat het Nederlandse volk zich "vergist" zou hebben. Dit soort gepreek van de kansel kunnen jullie echt achterwege laten, Journaal! Dat die mensen dit soort toespraakjes houden in aanwezigheid van Hare Majesteit kan ik begrijpen, maar jullie zijn er verantwoordelijk voor dat het ook nog even bij die andere 10 miljoen Nederlanders in de huiskamer wordt geslingerd.
Bijna de helft van het Journaal dus verspild aan een niet echt geslaagde poging tot een 'feel good'-item. Uiteindelijk was het 't toch waard en wel om deze opmerking: "Het viel op dat Mabel voortdurend oogcontact zocht maar dat Friso nauwelijks terugkeek." Indeed!
2. Arafat is niet "de president van de Palestijnen". Uit het krampachtige gebruik van Palestijnen in plaats van Palestina wordt dat ook wel duidelijk. Arafat is de president van de Palestijnse Autoriteit, nogal een verschil. Hij is trouwens de illegitieme president, want de verkiezingen hadden al lang geleden gehouden moeten worden.
3. De documentaire van Marga van Praag over het Europees Parlement was beschamend slecht. Het had geen enkele nieuwswaarde. Jules Maaten maakte een belachelijke en beledigende opmerking over Polen en werd terecht gecorrigeerd door die PvdA'er, maar het sloeg als journalistiek product nergens op natuurlijk.
Een documentaire over de gevolgen voor de Nederlandse invloed op het EP n.a.v. de toetreding van de nieuwe lidstaten, accoord, maar laat dan feiten en cijfers zien: zo veel Nederlandse parlementariërs nu, dat is X% van het totaal, en zoveel parlementariërs straks, en dat is Y% van het totaal. Wellicht met wat commentaar van een Parlementariër en/of een deskundige. Vooruit, zoiets past wellicht beter bij het Jeugdjournaal dan bij het 8 Uur Journaal, maar dat zou nog te verteren zijn.
Maar nu krijgen we die feiten & cijfers niet te horen, maar in plaats daarvan die absurde discussie over Polen. Dat kan ook, hoor: een documentaire over de toetreding van Polen, waarin Maaten zijn beschuldiging kan maken dat de Polen alleen maar lid willen worden van de EU omdat ze er beter van willen worden (wat is dan de bedoeling, ze moeten lid willen worden van de EU om er, net als Nederand trouwens, SLECHTER van te worden?), maar doe dat dan in 's hemelsnaam.
Dit soort broddelwerk ondermijnt het Journaal net zo erg als de soms subjectieve nieuwsitems. En dan de afsluiter waarin Marga het emotioneel heeft over het bouwen aan een "democratisch, verenigd Europa" heeft. Tja, het is maar wat je democratie noemt, Marga!
Wederom verdient deze uitzending het rapportcijfer 4: een product waar ik niet voor zou willen betalen.
Een van de redenen dat ik enige tijd geleden gestopt was met het kijken naar het NOS Journaal was de lage kwaliteit. Het kost meer dan twintig minuten van je leven, maar meestal bleef ik met een nogal leeg gevoel achter. Reportages zonder nieuwswaarde, oninteressant geneuzel. Dan kan ik liever twintig minuten de Washington Post lezen of de Daily Telegraph of het ARD-nieuws bekijken.
De uitzending van vandaag was wat mij betreft een klassieker in dit genre.
1. Allereerst weer zo'n ellenlange propagandafilm voor de Koninklijke Familie. Ik ben republikein: van mij mag je die hele poppekast afschaffen, maar goed vanuit journalistiek oogpunt begrijp ik best dat het Koninklijk Huis een belangrijk item is. Maar let op: dat geldt voor het HUIS, niet voor de Familie. Het Huis is een openbare aangelegenheid, van groot belang voor dit land. Maar Johan Friso en mejuffrouw Wisse Smit hebben de minister-president voorgelogen en wel op zodanig ernstige wijze dat er geen toestemming werd verleend en hij dus geen deel meer uitmaakt van het Huis. Me dunkt dat dit hele item dus in 10 seconden in 'Nieuws in het Kort' afgedaan had mogen worden. (en dan had je best mogen vermelden dat deze privé-aangelegenheid de burgers van Delft 10.000 euro kostte).
Maar nee, we worden getrakteerd op een slaapverwekkend en langdradig item. Het Journaal vond het ook nog nodig om de woorden van de burgemeester aan te halen dat het paar slachtoffer is geworden van een "mediajacht" en van de dominee zelfs dat het Nederlandse volk zich "vergist" zou hebben. Dit soort gepreek van de kansel kunnen jullie echt achterwege laten, Journaal! Dat die mensen dit soort toespraakjes houden in aanwezigheid van Hare Majesteit kan ik begrijpen, maar jullie zijn er verantwoordelijk voor dat het ook nog even bij die andere 10 miljoen Nederlanders in de huiskamer wordt geslingerd.
Bijna de helft van het Journaal dus verspild aan een niet echt geslaagde poging tot een 'feel good'-item. Uiteindelijk was het 't toch waard en wel om deze opmerking: "Het viel op dat Mabel voortdurend oogcontact zocht maar dat Friso nauwelijks terugkeek." Indeed!
2. Arafat is niet "de president van de Palestijnen". Uit het krampachtige gebruik van Palestijnen in plaats van Palestina wordt dat ook wel duidelijk. Arafat is de president van de Palestijnse Autoriteit, nogal een verschil. Hij is trouwens de illegitieme president, want de verkiezingen hadden al lang geleden gehouden moeten worden.
3. De documentaire van Marga van Praag over het Europees Parlement was beschamend slecht. Het had geen enkele nieuwswaarde. Jules Maaten maakte een belachelijke en beledigende opmerking over Polen en werd terecht gecorrigeerd door die PvdA'er, maar het sloeg als journalistiek product nergens op natuurlijk.
Een documentaire over de gevolgen voor de Nederlandse invloed op het EP n.a.v. de toetreding van de nieuwe lidstaten, accoord, maar laat dan feiten en cijfers zien: zo veel Nederlandse parlementariërs nu, dat is X% van het totaal, en zoveel parlementariërs straks, en dat is Y% van het totaal. Wellicht met wat commentaar van een Parlementariër en/of een deskundige. Vooruit, zoiets past wellicht beter bij het Jeugdjournaal dan bij het 8 Uur Journaal, maar dat zou nog te verteren zijn.
Maar nu krijgen we die feiten & cijfers niet te horen, maar in plaats daarvan die absurde discussie over Polen. Dat kan ook, hoor: een documentaire over de toetreding van Polen, waarin Maaten zijn beschuldiging kan maken dat de Polen alleen maar lid willen worden van de EU omdat ze er beter van willen worden (wat is dan de bedoeling, ze moeten lid willen worden van de EU om er, net als Nederand trouwens, SLECHTER van te worden?), maar doe dat dan in 's hemelsnaam.
Dit soort broddelwerk ondermijnt het Journaal net zo erg als de soms subjectieve nieuwsitems. En dan de afsluiter waarin Marga het emotioneel heeft over het bouwen aan een "democratisch, verenigd Europa" heeft. Tja, het is maar wat je democratie noemt, Marga!
Wederom verdient deze uitzending het rapportcijfer 4: een product waar ik niet voor zou willen betalen.
